Hakuna Matata

Przychodzili z całymi rodzinami, były tam dzieci, ale to nie były wiejskie normalne dzieci. Jakieś inne i tak śmiesznie ubrane. Jedynym normalnym dzieckiem była mała sierotka Antosia, która stała przed drzwiami prosząc o jałmużnę. Dobry książę cieszył się, że umieszczono go naprzeciw drzwi. Mógł patrzeć na jej piękną buzię, ubogą sukienkę, taką właśnie jaką nosiły wiejskie dzieci. Ale trwał to bardzo krótko, ktoś przegnał biedną dziewczynkę, bo nie pasowała do bogatej wystawy i przeszkadzała możnym ludziom w zwiedzaniu. Read the rest of this entry »

Wysoko, bardzo wysoko w górach niemal na samym szczycie leżał spokojnie wielki kamień. Leżał wygodnie we wgłębieniu skalnym otoczony wygodnym mchem i drobnymi kamieniami. Spoglądał na jasne słońce, uśmiechał się do spokojnego wietrzyka i czułej chmurki. Chociaż chmurka była puszysta i miękka a on twardy i ciężki to jednak bardzo się polubili. Często po spotkaniu z chmurką nasz kamień rozczulał się i płakał strumieniami łez. Read the rest of this entry »